Vergeten Samenhang

Waarom voeden we kinderen op? Klaus Mollenhauer constateert in de jaren tachtig van de vorige eeuw dat die vraag nauwelijks meer wordt gesteld. Het hoe is centraal komen te staan, niet het waarom van de opvoeding. Dat is in onze tijd niet anders. In Vergeten Samenhang laat Mollenhauer zien dat de vraag naar het hoe van de opvoeding en onderwijs niet kan worden beantwoord zonder de vraag naar het waarom te stellen. Elke generatie, zo stelt hij, wil dat het goede in haar leven blijft voortbestaan. Daarom willen mensen kinderen en voeden hen op. Dat ‘goede’ is niet alleen een moreel, maar ook een historisch en cultureel gegeven. Om te weten waarom we kinderen opvoeden gaat Mollenhauer op zoek naar de cultuur-historische wortels van wat hij een hedendaagse ‘algemene pedagogiek’ noemt. Klaus Mollenhauer (1928 – 1998) geldt als een van de belangrijkste Duitse pedagogen uit de vorige eeuw. De oorspronkelijke versie van Vergeten Samenhang verscheen in 1982. Het boek is inmiddels een pedagogische klassieker. Het wordt als een van de belangrijkste Duitse bijdragen beschouwd aan de twintigste-eeuwse opvoedings- en vormingstheorie. Het boek werd, naar het Nederlands, ook in andere talen vertaald, waaronder het Japans en het Engels. Bestel dit boek in onze webshop!...

Kiezen voor Persoonsvorming

Kiezen voor persoonsvorming verscheen in oktober 2016. Persoonsvorming in het onderwijs staat recent sterk in de belangstelling. Het wordt door velen gezien als een cruciaal element van goed onderwijs. Maar er zijn ook vragen. Wat is persoonsvorming nu precies? Hoe geef je er als leraar vorm aan in de praktijk van het klaslokaal? Voor welke uitdaging staat een schoolleider die met persoonsvorming aan de slag gaat? Dit boek beschrijft de praktijk van een school die persoonsvorming als vak heeft ingevoerd. Het biedt geen defi nitief antwoord op deze vragen, maar reikt ervaringen, theoretische kaders en reflecties vanuit het perspectief van leraar en leerling aan, die andere leraren en schoolleiders kunnen inspireren om zelf bewust met persoonsvorming in hun onderwijs aan de slag te gaan. Bestel dit boek in onze...

Prestatiepijn

Prestatiepijn: Opvoeding en onderwijs voor een ontspannen samenleving  is een bundel die wordt samengesteld door Alderik Visser en Franciscus Ismaël Kusters, en verscheen 18 april 2017. Prestatiepijn; dit nieuwe woord spreekt in onze samenleving direct tot het hart en de verbeelding. Het is de pijn die zich laat kennen als we moeite doen om iets (bijzonders) te presteren, maar tegelijkertijd ook als het leed van het niet kunnen voldoen aan de overspannen verwachtingen die we van onszelf en van elkaar hebben. In deze filosofische bundel onderzoeken diverse auteurs – van jongeren tot wetenschappers, kunstenaars en opiniemakers – de rol en betekenis die prestatiepijn in ons leven heeft, wat de gevolgen zijn in de opvoeding en het onderwijs, en hoe we ons hiervan kunnen bevrijden. Aan het woord komen Paul Verhaeghe, Lynne Wolbert, Sir Anthony Seldon, Jan Masschelein, Anne Speckens, Lisette Thooft, Jacqueline Boerefijn en vele anderen. Hier verkrijgbaar  ...

De geschiedenis herhaalt zich niet

‘Het onderwijs is voorwerp van de aanhoudende zorg der regering,’ zo opent artikel 23 van onze grondwet uit 1848. Anno 2016 lijkt onderwijs voorwerp van aanhoudende zorg van bijna iedereen in Nederland. In kranten en tijdschriften, maar vooral ook via het Internet, op Twitter en op zogenoemde ‘edublogs’ is een nieuwe openbaarheid ontstaan waarin burgers en professionals, professoren en politici, ouders en ja, ook leerlingen samen open spreken over het vermeende succes en het waargenomen falen van het onderwijs in Nederland. Als geen ander heeft Alderik Visser, geschiedenisleraar, historicus en onderwijskenner, het gesprek in die publieke ruimte de afgelopen jaren mede vorm en diepte proberen te geven. Aan de ene kant leveren de artikelen en blogs die hier zijn gebundeld kritisch, analytisch commentaar op onderwijsdebatten zoals die in de afgelopen jaren in Nederland gevoerd zijn. Aan de andere kant werpen ze soms ongemakkelijke vragen op – historisch, sociologisch, onderwijskundig, filosofisch – over praktijken, mythen en beleidslijnen in en rond onderwijs die ook in de toekomst relevant zullen blijven. Een must-read voor docenten, ouders, politici en beleidsmakers, voor iedereen eigenlijk, die kritisch en constructief deel wil nemen aan het publieke debat over onderwijs. Bestel dit boek in onze...

Toetsrevolutie

Toetsrevolutie: naar een feedbackcultuur in het voortgezet onderwijs  Dominique Sluijsmans & René Kneyber (red.) Formatief toetsen is in Nederland in opkomst. In plaats van dat toetsen gebruikt worden als beoordeling van het leren, worden toetsen juist ingezet als onderdeel van het leerproces. Niet alleen biedt dit belangrijke kansen voor het verbeteren van het onderwijs en leerprocessen, maar ook om leerlingen meer eigenaarschap te bieden voor het onderwijs dat ze ontvangen. In deze bundel komen leraren van uiteenlopende vakken aan het woord die eerste stappen hebben gezet in formatieve toetsing. Ook hebben diverse onderzoekers artikelen geschreven waarin ze ingaan op diverse thema’s van formatief toetsen: praktische uitvoering, stand van zaken, motivatie en het geven van feedback. Dit boek, dat goede handvatten biedt voor leraren en schoolleiders in het vo, is eind 2016 verkrijgbaar. Bestel het boek hier: http://phronese.vrijeboeken.com/cart?reference=9789490120207 Een gratis digitale versie vindt u op www.toetsrevolutie.nl...

‘Ik ben ook een mens.’

Bestel het boek hier: Webshop Het boek inzien? Dat kan hier: PDF. Studievragen bij dit boek: PDF De vraag naar het mens-zijn van het kind houdt filosofen, pedagogen en opvoeders al eeuwen bezig. Is een kind al een mens of moet het er nog een worden? En wat betekent het antwoord op deze vraag voor wat we in de opvoeding en in het onderwijs aan het doen zijn? In dit boek brengt Joop Berding de prikkelende gedachten van drie denkers, deels ook zelf actief als opvoeder en leraar, voor het voetlicht. Janusz Korczak is beroemd geworden door zijn werk in het weeshuis in Warschau. Voor hem is het kind al een mens en we moeten het in al zijn eigenheid aanvaarden en respecteren. Korczaks experiment met zelfbestuur door kinderen is een nog altijd intrigerend voorbeeld van het serieus nemen van kinderen en een bron van inspiratie voor de participatie van kinderen en jongeren. De Amerikaanse filosoof John Dewey werkte in Chicago in zijn experimentele lagere school aan nieuwe werkvormen en leerinhouden. Voor hem is het kind een actief wezen, steeds op zoek naar nieuwe ervaringen. In een voortdurende interactie met de omgeving nemen zijn kennis en handelingsmogelijkheden steeds toe. Ook voor Dewey is de participatie van kinderen, als toekomstige burgers, een centraal punt. Voor Hannah Arendt, ten slotte, gaat het in de opvoeding en in het onderwijs om het inleiden van kinderen in de wereld. Zij maakt, anders dan de eerdergenoemde denkers, een scherp onderscheid tussen politiek en opvoeding. Arendt plaatst kritische vraagtekens bij het overvragen van het onderwijs dat zij vooral als een tussenruimte en –tijd beschouwt. Joop Berding (1954) werkt als docent en...